تحلیل انتقادی اعتبار سیاست فریبکاری در اقتصاد پولی با فروض ایده‌آل اسلامی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

استادیار دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان

چکیده

سیاست فریبکاری در اقتصاد پولی، اعمال سیاست تورم غافل‌گیرکننده– ‌افزایش تورم، مازاد بر انتظارات تورمی‌- ‌است. برو و گوردن (1983) به عنوان پیشتازان تحلیل سیاست فریب کاری در اقتصاد پولی، در چارچوب تابع زیان اجتماعی، با ارائه یک الگوی مبتنی بر نظریه‌ بازی و خوش نامی مقام پولی با ذکر منافع ناشی از تورم غافل‌گیر کننده، اثبات می‌کنند که از میان سیاست‌های مصلحت‌گرایانه، قاعده‌گرایانه و سیاست فریبکاری، بیشترین منافع را برای یک جامعه، سیاست فریبکاری ایجاد می‌کند. از آن پس، طیف گسترده‌ای از مطالعات در اقتصاد پولی، صحت و اصالت سیاست فریبکاری را تأکید و تمجید می‌کنند. اما آیا سیاست فریبکاری از منظر اندیشه‌ دین مبین اسلام، مشروعیت دارد؟ در این مقاله، با روش تحلیلی توصیفی، مبانی حاکم بر سیاست فریبکاری مبتنی بر الگوی برو و گرودن (1983) بیان و با روش اکتشافی و با استناد به آیات و روایات نشان داده می‌شود که در دین مبین اسلام، به سبب ارتباط حکومت و مردم در چارچوب اصل ولایت و تحقق عدالت و عدم پذیرشِ مطلقِ عقلانیت ابزاری در سیاستگذاری، مقام پولی مجاز به استفاده از سیاست فریبکاری نمی‌باشد. در انتها، با ارائه الگویی جدید مبتنی بر شکل‌گیری انتظارات تورمی در اندیشه‌ اسلام، اثبات می‌شود که در الگوی جدید، سیاست‌های مقام پولی، منافع بیشتری برای جامعه دارد و شرط کنار گذاشتن سیاست فریبکاری، افزایش انتظارِ عدالت‌خواهیِ بنگاه‌های اقتصادی است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A Critical Analysis of the Crediabilty of Cheating Policy on Monetary Economics by Ideal Islamic Axioms

نویسندگان [English]

  • Iman Bastanifar
  • Mohammad Reza Heydari
چکیده [English]

Cheating policy on monetary economics is performing surprised inflation, (inflation more than expected inflatin). Barro and Gordon (1983), as the pioneers of cheating policy on monetary economics, in a framework of loss function by using a game  reputational model , show that among discretion, rule and cheating policy, cheating is best policy. After that, many studies have done on the legalization of cheating policy. In this paper, by descriptive analysis, we survey the foundation of Barro and Gordon’s model (1983). According to holy Quran and hadith, we show that, instrumental rationality is not acceptable for policy making. As the relationship between governments and people is based on principles of velatat and justice, therefore, cheating policy is forbidden in sharieh of Islam. We then, present an expectation mechanism  based on in sharieh of islam and show by this mechanism, both  monetary discretion and rule policies would lead more social benefit that the Barro and Gordon’s model (1983). Also, we show that, relaxing enterprises. condition of cheating policy depends on the social expectations of justice, by economic

کلیدواژه‌ها [English]

  • Cheating policy
  • Inflationary Expectations
  • Velayat
  • Justice
قرآن کریم. قرآن کریم.
اسلامی، سیدحسن (1383)، «نسبت اخلاق و سیاست»، بررسی چهار نظریه، علوم سیاسی، شماره 26.
اصغری، سیدمحمد (1384)، «فقه و عقلانیت»، اندیشه نوین دینی، شماره2، پائیز، صص163-185.
باستانی‌فر، ایمان (1391)، «تحلیل قاعدة سیاست پولی در علم اقتصاد و ارائة معیارهای قاعدة پیشنهادی ایده‌آل سیاست پولی»، رسالة دکتری، دانشگاه اصفهان.
جوادی‌آملی، عبداله (1391)، ولایت فقاهت و عدالت، نشر اِسرا، قم، چاپ چهاردهم.
حسینى، سیدعلى (1378)، ضوابط احکام حکومتى، امام خمینى و حکومت اسلامى، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام، صص 118-277.
حلی، حسن بن یوسف (بی‌تا)، مکتب المرتضیه، چاپ سنگی، قم.
خمینی، روح‌الله (1368)، البیع، انتشارات اسماعیلیان، قم.
دادگر، یداله و علی‌اصغر هادوی‌نیا (1391)، «مطالعه تطبیقی عقلانیت اسلامی با رویکرد شناختی»، اقتصاد اسلامی، شماره 43.
رضایی، مجید (1383)، «کار اقتصادی در پرتو بینش و ارزش‌های اسلامی»، اقتصاد اسلامی، شماره 13.
شیروانی، علی (1390)، نهج‌البلاغه، نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها، نشر معارف.
طباطبائی، محمدحسین (1417)، المیزان فی تفسیر القرآن، مؤسسه الاعلمی ‌للمطبوعات، تهران.
عمید زنجانی، عباسعلی (1374)، احکام و منابع فقهی و تحولات زمانی و مکانی، مجموعه آثار کنگره بررسی مبانی فقهی حضرت امام(ره)، ج14، قم: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره).
قمی، میرزا (1303ق)، قوانین‌الاصول، جلد دوم، چاپخانه حاج ابراهیم.
کاپلستون، فردریک‌ (1382)، فیلسوفان‌ انگلیسی‌ از هابز تا هیوم، ترجمه‌ امیر جلال‌الدین‌ اعلم، تهران، انتشارات‌ سروش.
کمیجانی، اکبر، اسدالله فرزین‌وش و سید‌ضیاءالدین کیاالحسینی (1392)، «قاعده سیاست پولی مطلوب در محیط بانکداری بدون ربا»، اقتصاد اسلامی، شماره 50، صص31-58.
کمیجانی، اکبر و همکاران (1391)، «هدف اصلی سیاست پولی و نهاد تعیین‌کننده آن در نظام اقتصادی اسلام»، معرفت اقتصادی، سال سوم، شماره دوم، صص123-144.
مرعشی، سیدمحمدحسن (1371)، «مصلحت و پایه‌های فقهی آن»، مجله حقوقی و قضائی دادگستری، شماره 6.
نوروزی، محمدجواد (1389)، فلسفه سیاست، مؤسسه آموزشى پژوهشى امام خمینى(ره).
Barro, J,Robert, Gordon, David (1983), "Rules, Discretion and Reputation in a Model of Monetary Policy", Journal of Monetary Economics ,vol12.
Bohn, Frank (2009), Can Cheating Policymakers Prevent Policymakers from Cheating? Nijmegen Center for Economics (NiCE), Institute for Management Research, Radboud University Nijmegen, Netherland, NiCE Working Paper, pp. 09-103.
Deissenberg, Christophe, Conzales, Francisco, Alvarez, (2004), "Pareto –Improving Cheating in an Economic Policy Game". Stabilty and Control Theory, Methods and Applicatons. Vol22.
Dieppe, Alistair & Kuster, Keith & Mcadam, Peter (2005), " Optimal Monetary Policy Rules for the Euro Area: An Analysis Using the Are Wide Model", Journal Compilation, Vol43.
Kydland, Finn, Presscot, Edward (1977), "Rules Rather than Discretion: The Inconsistency of Optimal Plans". The Journal of Political Economy. Vol85.
Persson, Torsten & Tabellini, Guido (2000), Political Economics (Explaining Economic Policy) , Massachusets Institute of Thechnology.
Hardouvelis, Gikas A (1992), "Monetary Policy Games, Inflationary Bias and Openness", Journal of Economic Dynamics and Control ,Vol,16